فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خست نکنه

غم غریبی عزیزم فقر و شکست نکنه

چادر شب لطیفتو از روت شبا پس نزنی

تنگ برول ابتو یه وقت ناقافل نشکنی

اگه برات زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون

منم تورو سپردمت دست خدای مهربون

عاشقي هميشه وصل نيست

اصلا وصل نيست

عاشقي اينه كه

از معشوق دور باشي 

از دلتنگي ناله و زاري كني 

اون ناز باشه و تو نياز

            اسم توتنها دلیله واسه آزادی من

عشق تو تو خون گرم عاشقم ریشه داره       خاک زرخیر تو مجنون و به یادم میاره

قهرمانات مث افسانه هامون جهانین           مردم عاشق تو سمبل مهربانین

زبر سایه بون امنت می شه تا ابد نشست      بشت بیگانه رو با خنجر غیرت، شکست

وطنم، دیوونه مرزای زرخیز توام           عاشق زمستونو، بهارو باییز توام

جونمو می دم تا مرزای تو در امون باشه        اوج برچمت همیشه توی آسمون باشه

تو مال حافظ و مولوی و نیمایی، وطن          خونه رستم و خاک ابن سینایی، وطن

آرزومه تا ابد زنده و آباد باشی          خونه نواده های باک فرهاد باشی

همیشه مایه افتخاری دنیای، وطن         تو بلندی مث شبای یلدایی، وطن

تورو با طلاترین خاکا عوض نمی کنم       با شکوه و عاشق و باینده باشی، وطن

            اسم توتنها

YYYYYYYYYYYY

 

1- کساني که به طرف عقربهاي ساعت امضاء مي‌كنند انسان‌هاي منطقي هستند

2- كساني كه بر عكس عقربه‌هاي ساعت امضاء مي‌كنند دير منطق را قبول مي‌كنند و بيشتر غيرمنطقي هستند.


3- كساني كه از خطوط عمودي استفاده مي‌كنند لجاجت و پافشاري در امور دارند


4- كساني كه از خطوط افقي استفاده مي‌كنند انسان‌هاي منظّم هستند


5- كساني كه با فشار امضاء مي‌كنند در كودكي سختي كشيده‌اند


6- كساني كه پيچيده امضاء مي‌كنند شكّاك هستند


7- كساني كه در امضاي خود اسم و فاميل مي‌نويسند خودشان را در فاميل برتر مي‌دانند

8- كساني كه در امضاي خود فاميل مي‌نويسند داراي منزلت هستند
 

9- كساني كه اسمشان را مي‌نويسند و روي اسمشان خط مي‌زنند شخصيت خود را نشناخته‌اند


10- كساني كه به حالت دايره و بيضي امضاء مي‌كنند ، كساني هستند كه مي‌خواهند به قله

برسن

آن هنگام که نگاهت به نگاهم گره میخورد

آن هنگام که صدایت با صدایم در می آمیزد

آن هنگام که دستانت به دستانم می رسد

در میابم چقدر دوستت دارم

در میابم که دلم میخواهد برایت بمیرم

راست گفته اند که دوست داشتن دلیل نمی خواهد

من دلیلی برای دوست داشتن تو ندارم

ولی دوست داشتن تو دلیلی برای پرپر شدن منه

دانی آن زمان که گلی را از شاخه جدا میکنند

گل در میابد که چقدر او را دوست دارند

گل بی دلیل عاشق می شود

و به همین دلیل خیلی زود به دست معشوقه اش پرپر می شود

من هم دلم می خواهد برای تو و به دست تو پرپر شوم

تا شاهد دوریت نباشم

در خلوت من جز تو کسی   راه   ندارد      رخسار فریبای تو را  ماه ندارد 

غم نامه من غصه چشمان تو باشد       کس مثل دلم عشق تو همراه ندارد

ای آنکه  امید یست  مرا تیر نگاهت         غیر از تو دلم دلبر دلخواه

تارخ ننمایی تو به همراهی خودشید      تاریک شبم هیچ  سحر گاه   ندارد

فرصت نکنم جز تو به اندیشه ی دیگر    افسوس که عشقم به دلت راه ندارد

             ای عشق مدد کن که به سامان برسیم       

              چون مزرعه ی تشنه به باران برسیم        

        یا من برسم به یار یا  یار به من

 یا هر دو بمیریم به پایان برسیم 

^{چه زيبا گفتم دوستت دارم!}            چه صادقانه پذيرفت                  _{^{چه فريبنده آغوشم برايت باز شد}}

 ^{چه ابلهانه با تو خوش بودم!}   چه کودکانه همه چيزم شدي!  _{چه ناجوانمردانه نيازمندت شدم}

 چه زود به خاطريک کلمه مرا ترک کردی

             ^{_{چه حقيرانه واژه غريبه خداحافظي به من آمد}} 

                               _{چه بيرحمانه من سوختم}

                                     ولی    هنوزهم دوستت دارم